/page/2

gedicht voor de Groene Week.

Tijdens de opening van de Groene Week op de campus droeg ik vijf gedichten voor.

Een daarvan schreef ik speciaal voor de Groene week. Zie hieronder.



speeltuin.

Maartje en ik gaan naar de speeltuin.
We zijn er eigenlijk te oud voor maar
Als we ons gedragen als kinderen valt
Het vast niet op.

Bij de ingang staat een kassa. ‘Entree-
prijs inclusief softijsje’.
Dat valt nog wel mee, zeg ik, alhoewel
Entree bij een speeltuin? Toen
Wij nog schoenen met klittenband droegen,
Was de speeltuin nog gewoon gratis.

We slenteren een beetje rond.
De roest op sommige speeltoestellen
Stemt ons een beetje somber:
Van een afstand leek alles splinternieuw.

We houden stil bij de “Klauterplaats”. Boven
Op het klimrek zit een verwent vadsig ventje
te grinniken. Wij
Vragen ons af hoe hij daar gekomen is
(Maar dat ter zijde).

Het dikke mannetje lacht ons nu hardop uit, en zegt,
‘Jullie moeten met je softijsje betalen
Om te mogen klimmen.’ Daar
ben ik het niet mee eens.

Ik pleur hem van het klimrek af. Klim naar boven.
En geef Maartje een hand. Het vette kereltje stampvoet wat na.
Likkend aan ons ijsje glimlacht de skyline van het speelparadijs.

gedicht in VOX acht.

kermis.

ik ga met Maartje naar de kermis.
we denken na over wat we
morgen willen worden. directeur
van de schiettent, secretaresse bij
de botsauto’s of Human Resource Manager
bij de draaimolen.

we kopen roze brillen, rusten onze hoofden
op zilveren ballonnen in de vormen
van wolkjes (die met lachgas),
en pikken stukjes van elkaars suikerspinnen;
we laten zien dat wij ook speels zijn.
 
we besluiten dat we knuffels verdienen, maar
we moeten ze eerst nog winnen. hier
stagneert voor het eerst ons huppelende
kermisloopje: we beseffen dat grote
roze knuffels niet zomaar te krijgen zijn.

ik voel mij het meest aangesproken:
ik ben immers de jongen van ons twee.
en zoals ridders mij al voorgingen, zo ook
wilde ik een draak doden.

kijkend naar de dunne witte touwtjes
in mijn hand, de pluche prijzen in de hoogte,
hoor ik de kinderen juichen.
op afstand loeit er een sirene
(iemand heeft prijs).

[thirty six seconds, hamburg]

[thirty six seconds, hamburg]

“Most people are reasonable, that’s why they do reasonable well.”
- Paul Arden


“The reasonable man adapts himself to the world.
The unreasonable man adapts the world to himself.
All progress depends upon the unreasonable man.”
- George Bernard Shaw

– from the book Whatever You Think, Think The Opposite. (2006) by Paul Arden, former executive creative director Saatchi & Saatchi and gallery owner

pleegedicht vier.

meisjes.

er zijn meerdere manieren
om te fluiten
naar meisjes.

het ligt er maar net aan
hoe je
je lippen tuit.

Maartje is een meisje, en
fluit naar mij.

het maakt niet uit hoe zij
haar lippen tuit,

ik sta vrijwel altijd
met een bek vol tanden.

gedicht in VOX zeven.

over oppervlakkigheid enzo.

-

zesjes.

I.
als je kijkt in de spiegel
wat zie je dan?

zonder het stylen van je haar
zonder het trimmen van je baard
zonder het smeren van wake-up gel
                                      onder je vermoeide ogen
zonder het poetsen van je tanden
(ze staan ook al niet precies recht)
zonder het wolkje dolce and gabbana
                                                   ‘the one’
zonder        g-star jeans anti fit
zonder        replay shirt (of junk de luxe)

II.
[“I SEE NOTHING!”]
[“NOBODY!, NO!”]

‘I’ is ‘YOU’
[THIS IS WHAT YOU WOULD SEE]

[NOBODY]
[NOTHING]

III.
ik ben jou, de lezer
            , de toehoorder
            , de kopieermachine
            , de student
            teveel aan het uitleggen

je moet er zelf maar achter komen

je weet wat ik bedoel

hints: lul voor een vijf komma vijf
             steek je tijd in politieke gezelschapsspelletjes
                          een mooi pak is het halve werk
       
drie maal drie is negen.
   



I went to the Dechtor Hallen and all I got myself are these killerbooks about facebookphotography and contemporary art. pretty sweet.
@ Hamburg

I went to the Dechtor Hallen and all I got myself are these killerbooks about facebookphotography and contemporary art. pretty sweet.

@ Hamburg

I got peace of mind, only through the study of rules nobody could change.
Louise Bourgeois in New York Times

[hulpdiensten, hamburg]

gedicht in VOX zes.

jij mag niet meedoen.

You need people like me.
You need people like me,
so you can point your fuckin’ fingers
and say: “That’s the bad guy.”

-Al Pacino, in ‘Scarface’-

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) waarop gekankerd wordt
(de jongeman) die billen kust
(de jongeman) die schoenzolen likt
(de jongeman) die toeschouwt

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) die kankert
(de jongeman) die geen voetbal speelt
        .er niets mee te maken heeft
        .er niets mee te maken mag hebben

de jongeman die in bed ligt
        .niet slaapt

de jongeman die gelooft
de jongeman die niet bestaat
(de jongeman) die huilt
(de jongeman) die verliest

de jongeman aan de zijlijn
de jongeman die wil schoppen
        .niet kan schoppen

de jongeman die ziek is
de jongeman in zijn hoofd
        .tot hoofdpijn toe

de jongeman die gelooft
de jongeman die zijn geloof verliest
de jongeman die verliest
de jongeman die altijd verliest
(de jongeman) die sterft
(de jongeman) die doodt
(de jongeman) die sterft

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) waarop gekankerd wordt
(de jongeman) die billen kust
(de jongeman) die schoenzolen likt
(de jongeman) die toeschouwt

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) die kankert
(de jongeman) die geen voetbal speelt
        .er niets mee te maken heeft
        .er niets mee te maken mag hebben

de jongeman aan de zijlijn
de jongeman die kankert

        .die machteloos is
       
        .machteloos is

        .machteloos

        .is

gedicht voor op de menukaartjes van Cultuur op de Campus.

kaartlezen.

wijs me niet!
                    de weg.

   1 cappuccino
   (geen café laté)
   1 appeltaart met slagroom
   (met één vorkje)

  zonder routeplanner
  smaakt het niet
                        echt.

ik kijk zelf wel.
    op de menukaart
                    (schat).



[sleeping beauty, praag]

[sleeping beauty, praag]

gedicht voor de Groene Week.

Tijdens de opening van de Groene Week op de campus droeg ik vijf gedichten voor.

Een daarvan schreef ik speciaal voor de Groene week. Zie hieronder.



speeltuin.

Maartje en ik gaan naar de speeltuin.
We zijn er eigenlijk te oud voor maar
Als we ons gedragen als kinderen valt
Het vast niet op.

Bij de ingang staat een kassa. ‘Entree-
prijs inclusief softijsje’.
Dat valt nog wel mee, zeg ik, alhoewel
Entree bij een speeltuin? Toen
Wij nog schoenen met klittenband droegen,
Was de speeltuin nog gewoon gratis.

We slenteren een beetje rond.
De roest op sommige speeltoestellen
Stemt ons een beetje somber:
Van een afstand leek alles splinternieuw.

We houden stil bij de “Klauterplaats”. Boven
Op het klimrek zit een verwent vadsig ventje
te grinniken. Wij
Vragen ons af hoe hij daar gekomen is
(Maar dat ter zijde).

Het dikke mannetje lacht ons nu hardop uit, en zegt,
‘Jullie moeten met je softijsje betalen
Om te mogen klimmen.’ Daar
ben ik het niet mee eens.

Ik pleur hem van het klimrek af. Klim naar boven.
En geef Maartje een hand. Het vette kereltje stampvoet wat na.
Likkend aan ons ijsje glimlacht de skyline van het speelparadijs.

gedicht in VOX acht.

kermis.

ik ga met Maartje naar de kermis.
we denken na over wat we
morgen willen worden. directeur
van de schiettent, secretaresse bij
de botsauto’s of Human Resource Manager
bij de draaimolen.

we kopen roze brillen, rusten onze hoofden
op zilveren ballonnen in de vormen
van wolkjes (die met lachgas),
en pikken stukjes van elkaars suikerspinnen;
we laten zien dat wij ook speels zijn.
 
we besluiten dat we knuffels verdienen, maar
we moeten ze eerst nog winnen. hier
stagneert voor het eerst ons huppelende
kermisloopje: we beseffen dat grote
roze knuffels niet zomaar te krijgen zijn.

ik voel mij het meest aangesproken:
ik ben immers de jongen van ons twee.
en zoals ridders mij al voorgingen, zo ook
wilde ik een draak doden.

kijkend naar de dunne witte touwtjes
in mijn hand, de pluche prijzen in de hoogte,
hoor ik de kinderen juichen.
op afstand loeit er een sirene
(iemand heeft prijs).

[thirty six seconds, hamburg]

[thirty six seconds, hamburg]

“Most people are reasonable, that’s why they do reasonable well.”
- Paul Arden


“The reasonable man adapts himself to the world.
The unreasonable man adapts the world to himself.
All progress depends upon the unreasonable man.”
- George Bernard Shaw

– from the book Whatever You Think, Think The Opposite. (2006) by Paul Arden, former executive creative director Saatchi & Saatchi and gallery owner

pleegedicht vier.

meisjes.

er zijn meerdere manieren
om te fluiten
naar meisjes.

het ligt er maar net aan
hoe je
je lippen tuit.

Maartje is een meisje, en
fluit naar mij.

het maakt niet uit hoe zij
haar lippen tuit,

ik sta vrijwel altijd
met een bek vol tanden.

gedicht in VOX zeven.

over oppervlakkigheid enzo.

-

zesjes.

I.
als je kijkt in de spiegel
wat zie je dan?

zonder het stylen van je haar
zonder het trimmen van je baard
zonder het smeren van wake-up gel
                                      onder je vermoeide ogen
zonder het poetsen van je tanden
(ze staan ook al niet precies recht)
zonder het wolkje dolce and gabbana
                                                   ‘the one’
zonder        g-star jeans anti fit
zonder        replay shirt (of junk de luxe)

II.
[“I SEE NOTHING!”]
[“NOBODY!, NO!”]

‘I’ is ‘YOU’
[THIS IS WHAT YOU WOULD SEE]

[NOBODY]
[NOTHING]

III.
ik ben jou, de lezer
            , de toehoorder
            , de kopieermachine
            , de student
            teveel aan het uitleggen

je moet er zelf maar achter komen

je weet wat ik bedoel

hints: lul voor een vijf komma vijf
             steek je tijd in politieke gezelschapsspelletjes
                          een mooi pak is het halve werk
       
drie maal drie is negen.
   



I went to the Dechtor Hallen and all I got myself are these killerbooks about facebookphotography and contemporary art. pretty sweet.
@ Hamburg

I went to the Dechtor Hallen and all I got myself are these killerbooks about facebookphotography and contemporary art. pretty sweet.

@ Hamburg

I got peace of mind, only through the study of rules nobody could change.
Louise Bourgeois in New York Times

[hulpdiensten, hamburg]

gedicht in VOX zes.

jij mag niet meedoen.

You need people like me.
You need people like me,
so you can point your fuckin’ fingers
and say: “That’s the bad guy.”

-Al Pacino, in ‘Scarface’-

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) waarop gekankerd wordt
(de jongeman) die billen kust
(de jongeman) die schoenzolen likt
(de jongeman) die toeschouwt

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) die kankert
(de jongeman) die geen voetbal speelt
        .er niets mee te maken heeft
        .er niets mee te maken mag hebben

de jongeman die in bed ligt
        .niet slaapt

de jongeman die gelooft
de jongeman die niet bestaat
(de jongeman) die huilt
(de jongeman) die verliest

de jongeman aan de zijlijn
de jongeman die wil schoppen
        .niet kan schoppen

de jongeman die ziek is
de jongeman in zijn hoofd
        .tot hoofdpijn toe

de jongeman die gelooft
de jongeman die zijn geloof verliest
de jongeman die verliest
de jongeman die altijd verliest
(de jongeman) die sterft
(de jongeman) die doodt
(de jongeman) die sterft

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) waarop gekankerd wordt
(de jongeman) die billen kust
(de jongeman) die schoenzolen likt
(de jongeman) die toeschouwt

de jongeman aan de zijlijn
(de jongeman) die kankert
(de jongeman) die geen voetbal speelt
        .er niets mee te maken heeft
        .er niets mee te maken mag hebben

de jongeman aan de zijlijn
de jongeman die kankert

        .die machteloos is
       
        .machteloos is

        .machteloos

        .is

gedicht voor op de menukaartjes van Cultuur op de Campus.

kaartlezen.

wijs me niet!
                    de weg.

   1 cappuccino
   (geen café laté)
   1 appeltaart met slagroom
   (met één vorkje)

  zonder routeplanner
  smaakt het niet
                        echt.

ik kijk zelf wel.
    op de menukaart
                    (schat).



[sleeping beauty, praag]

[sleeping beauty, praag]

gedicht voor de Groene Week.
gedicht in VOX acht.
"

“Most people are reasonable, that’s why they do reasonable well.”
- Paul Arden


“The reasonable man adapts himself to the world.
The unreasonable man adapts the world to himself.
All progress depends upon the unreasonable man.”
- George Bernard Shaw

"
pleegedicht vier.
gedicht in VOX zeven.
"I got peace of mind, only through the study of rules nobody could change."
gedicht in VOX zes.
gedicht voor op de menukaartjes van Cultuur op de Campus.

About:

Joep aan den Boom (26) is afgestudeerd als creative copywriter aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven. Hij werkte anderhalf jaar bij een reclamebureau in Amsterdam en studeert nu, na het behalen van zijn propedeuse psychologie, filosofie in Nijmegen.

Hij is verkozen tot campusdichter 2011/ 2012 van de Radboud Universiteit en geeft gevraagd en ongevraagd literair commentaar op het (universiteits)leven. Hij schrijft maandelijks voor VOX magazine en trad o.a. op tijdens het Onbederf’lijk Vers poëziefestival, StuKaFest Nijmegen en de Dichtersnachten.

Naast het schrijven van poëzie houdt Joep zich bezig met fotografie, journalistiek, noemt hij zich filosoof, en flirt hij zo nu en dan met de reclamewereld.

Op deze blog vind je de gedichten die hij schreef als campusdichter.